Charlotte

Charlotte is de Franse vrouwelijke vorm van Charles, dat op zijn beurt teruggaat op het Germaanse karl, wat 'vrije man' of 'man van het volk' betekent. In de vrouwelijke verkleinvorm verschuift die betekenis naar iets als 'vrije vrouw' of 'kleine Karel'. Het achtervoegsel -otte geeft de naam een zacht, verfijnd karakter dat typisch Frans aanvoelt.

De naam dook al op in de vijftiende eeuw in Frankrijk en raakte al snel verbonden met adel en koningshuizen. Charlotte van Savoye was koningin van Frankrijk in de late middeleeuwen, en sindsdien is de naam door talloze Europese vorstenhuizen gedragen. In Engeland werd de naam populair door koningin Charlotte van Mecklenburg-Strelitz, de echtgenote van koning George III.

Die koninklijke associatie heeft Charlotte een blijvende elegantie meegegeven. De naam reisde moeiteloos mee van continent naar continent en voelt zowel in Parijs als in Amsterdam, Londen of New York volkomen thuis. In Nederland is Charlotte al generaties lang een geliefde naam die nooit echt weggeweest is.

Symbolisch draagt Charlotte de kracht van vrijheid en onafhankelijkheid in zich, verpakt in een klank die zacht en verfijnd is. Het is een naam die tegelijk stevig en sierlijk klinkt, met een vanzelfsprekende gratie die moeilijk te evenaren is. Wie Charlotte heet, draagt een naam die in paleizen én op speelpleinen even natuurlijk klinkt.