Rozemarijn

De naam Rozemarijn is het Nederlandse woord voor het kruid rozemarijn. Dat gaat terug op het Latijnse ros marinus, letterlijk "dauw van de zee": ros betekent dauw, marinus 'van de zee'. De plant komt van nature voor rond de Middellandse Zee, en de naam verwijst waarschijnlijk naar de kust waar hij groeit. In het Nederlands schreef men eerst rosmaryn; de vorm rozemarijn ontstond later, doordat men het woord in verband bracht met roos.

In christelijke volksverhalen heeft rozemarijn een eigen plek. Een Spaanse overlevering vertelt dat de struik Maria en het kindje Jezus beschutting bood tijdens de vlucht naar Egypte. Een ander verhaal vertelt dat Maria de kleertjes van Jezus over een rozemarijnstruik uitspreidde.

Door de eeuwen heen stond rozemarijn in Europa voor herinnering. Men droeg het kruid bij bruiloften, mogelijk als teken van trouw, en bij begrafenissen, waar rouwenden takjes in het graf wierpen. Shakespeare liet Ophelia in Hamlet zeggen: "There's rosemary, that's for remembrance."

Als meisjesnaam is Rozemarijn echt Nederlands: de naam is het Nederlandse woord voor het kruid. De naam heeft een warme, wat literaire klank en roept de geur van verse kruiden op.