Amber

De naam Amber komt van het Arabische woord anbar, dat oorspronkelijk verwees naar ambergrijs, een geurige stof die wordt geproduceerd door potvissen en eeuwenlang werd gebruikt in parfums. Via het Middelnederlandse en Oudfranse ambre verschoof de betekenis geleidelijk naar barnsteen, het warme, honingkleurige fossiele hars dat al duizenden jaren wordt verzameld langs de kusten van de Baltische Zee en de Noordzee.

Barnsteen werd in veel culturen beschouwd als een beschermende en helende steen. De oude Grieken noemden het elektron, waarvan ons woord "elektriciteit" is afgeleid, omdat barnsteen statische lading kan opwekken wanneer je het wrijft. In de Scandinavische en Baltische tradities gold barnsteen als "het goud van de zee" en werd het als amulet gedragen.

Als meisjesnaam dook Amber pas op in de negentiende eeuw in de Engelstalige wereld, waar het onderdeel werd van een bredere trend om edelstenen en natuurelementen als voornaam te gebruiken. De publicatie van de roman Forever Amber (1944) van Kathleen Winsor gaf de naam extra bekendheid.

In Nederland groeide de populariteit van Amber vooral vanaf de jaren negentig en bereikte een piek rond de eeuwwisseling. De naam roept een beeld op van warmte, zachte gloed en natuurlijke schoonheid. Wie Amber hoort, denkt aan herfstlicht dat door boomkruinen valt en aan de goudkleurige diepte van een barnsteendrop.