Ember

De naam Ember is het Engelse woord voor een gloeiend kooltje: een stukje kool of hout dat nog nagloeit in een uitdovend vuur. In het meervoud, embers, gaat het om de smeulende resten van een vuur. Het woord gaat terug op het Oudengelse ǣmyrie en is verwant aan het Oudnoorse eimyrja en het Oudhoogduitse eimuria.

Ember is daarmee een woordnaam: een naam die rechtstreeks uit een bestaand woord komt. Een ember is niet het laaiende vuur zelf, maar de gloed die overblijft als de vlammen gedoofd zijn.

Ember wordt soms verward met Amber, maar de twee namen zijn niet verwant. Amber gaat via het Frans en het Latijn terug op het Arabische ʿanbar, dat ambergrijs betekende, en is in het Engels het woord voor barnsteen. Ember komt uit het Oudengels en heeft met vuur en gloed te maken.