Fee

De naam Fee vindt haar oorsprong in het Franse woord fée, dat "fee" of "tovenares" betekent. Dit woord gaat terug op het Latijnse fata, afgeleid van fatum ("lot, noodlot"), waarmee feeën in de Romeinse traditie werden gezien als lotgodinnen of schikgodinnen die het levenslot van mensen bepaalden. Via het Oudfrans werd fée het woord voor de magische wezens die we kennen uit sprookjes en volksverhalen.

In de middeleeuwse literatuur speelden feeën een grote rol, denk aan de legendarische Morgan le Fay uit de Arthurlegenden. Het beeld van de fee als lieflijk, betoverend en wijs wezen werd in de loop der eeuwen steeds sterker, vooral door sprookjesverzamelingen van Charles Perrault en de gebroeders Grimm.

Naast de sprookjesbetekenis wordt Fee ook wel gebruikt als korte vorm van namen als Felicia of Feline, die via het Latijnse felix "gelukkig" of "voorspoedig" betekenen. Die dubbele laag maakt de naam extra veelzijdig.

In Nederland en Vlaanderen is Fee een populaire naam geworden, juist vanwege die combinatie van zachtheid, verbeeldingskracht en eenvoud. De naam klinkt licht en helder, bijna als een zuchtje wind. Voor ouders die houden van een naam die kort en krachtig is maar tegelijkertijd dromerig en sprookjesachtig aanvoelt, heeft Fee iets onweerstaanbaar betoverends.