Filip

Filip komt van het Oudgriekse Philippos (Φίλιππος), een samenstelling van philos ("vriend, liefhebber") en hippos ("paard"). De letterlijke betekenis is dus "paardenvriend" of "liefhebber van paarden". In de Griekse oudheid was dat een erenaam: paarden stonden symbool voor adel, rijkdom en kracht.

De naam werd al beroemd lang voor onze jaartelling, vooral dankzij Philippus II van Macedonië, de vader van Alexander de Grote. In het Nieuwe Testament verschijnt de naam als Filippus: een van de eerste twaalf apostelen van Jezus, die onder meer wordt genoemd in het evangelie van Johannes. Ook de diaken Filippus speelt een rol in het boek Handelingen. Via het christendom verspreidde de naam zich over heel Europa.

In de middeleeuwen was Filips een populaire koningsnaam in Frankrijk, Spanje en de Lage Landen. Denk aan de Bourgondische hertog Filips de Goede of de Spaanse koning Filips II. Daarmee heeft de naam diepe wortels in de Nederlandse en Europese geschiedenis.

Filip, zonder de dubbele 'p', is de gangbare spelling in Nederland, België en ook in Scandinavische en Slavische landen. De naam klinkt stevig en direct, zonder omhaal. Hij draagt iets koninklijks met zich mee, maar voelt niet zwaar of gedateerd. Die combinatie van historische diepte en heldere klank maakt Filip tot een naam die moeiteloos vertrouwen uitstraalt.