Philip

De naam Philip komt van het Oudgriekse Philippos (Φίλιππος), een samenstelling van philos ("vriend, liefhebber") en hippos ("paard"). De letterlijke betekenis is dus "liefhebber van paarden" of "vriend van paarden". In de klassieke oudheid was dat een krachtige naam: paarden stonden symbool voor rijkdom, adel en militaire macht.

De naam werd al beroemd door Philippus II van Macedonië, de vader van Alexander de Grote, en bleef eeuwenlang een koninklijke favoriet in heel Europa. In het Nieuwe Testament draagt een van de twaalf apostelen de naam Philippus, wat bijdroeg aan de verspreiding van de naam in de christelijke wereld. Ook in Handelingen speelt een Philippus als diaken en evangelist een belangrijke rol.

Philip groeide uit tot een ware koningsnaam. Denk aan de vele Spaanse, Franse en Britse vorsten die deze naam droegen. Van Filips de Schone tot prins Philip van het Britse koningshuis: de naam straalt een rustige waardigheid uit die door de eeuwen heen nauwelijks is vervaagd.

Symbolisch draagt Philip de warmte van vriendschap en de kracht van het paard in zich. Het is een naam die tegelijk zacht en stevig klinkt, bescheiden maar met een onmiskenbare allure. In Nederland wordt Philip misschien niet dagelijks gehoord, maar juist dat geeft hem een bijzonder karakter: vertrouwd genoeg om direct te herkennen, zeldzaam genoeg om op te vallen. Een naam die respect afdwingt zonder dat je er je stem voor hoeft te verheffen.