Filou

De naam Filou komt rechtstreeks van het Franse woord filou, dat zoiets betekent als "deugniet", "schelm" of "boefje". Het woord dook in de zeventiende eeuw op in het Frans en werd gebruikt voor iemand die slim, listig en een tikje ondeugend was. De precieze oorsprong van het woord is niet helemaal zeker, maar het wordt vaak verbonden met het Oudfranse filer (wegsnellen, ontsnappen) of met dialectvormen die verwezen naar slimme straatfiguren.

In het dagelijks Frans is filou altijd een woord gebleven met een knipoog: het beschrijft iemand die de regels een beetje buigt, maar op een charmante, sympathieke manier. Denk aan een kind dat je betrapt met chocolade rond de mond en dat je dan zo guitig aankijkt dat je niet boos kunt worden.

Als voornaam is Filou vooral in Nederland en Vlaanderen in gebruik geraakt, met name vanaf de jaren 2000. De naam wordt het vaakst aan meisjes gegeven, maar wordt soms ook als jongensnaam gebruikt. In Frankrijk zelf is Filou eerder een koosnaam dan een officiële voornaam.

De charme van Filou zit in de klank: kort, melodieus en met een vleugje guitigheid. Het is een naam die meteen een beeld oproept van levendigheid, speelsheid en eigenzinnigheid. Voor ouders die op zoek zijn naar iets dat licht, vrolijk en een beetje onconventioneel klinkt, is Filou een naam die bij het uitspreken al een glimlach tevoorschijn tovert.