Juliana

Juliana is de vrouwelijke vorm van het Latijnse Julianus, dat weer is afgeleid van de beroemde Romeinse familienaam Julius. De meest gangbare verklaring is dat de naam "de jeugdige" betekent, afgeleid van het Latijnse woord iuvenis (jong). Een andere veel gehoorde verklaring verbindt de naam met de Romeinse oppergod Jupiter, waarmee Juliana zoiets zou betekenen als "aan Jupiter gewijd". Beide verklaringen worden al eeuwenlang naast elkaar gebruikt.

In het oude Rome was de gens Julia een van de meest vooraanstaande families. Julius Caesar claimde zelfs afstamming van de godin Venus, wat de naam een bijna mythische glans gaf. De vrouwelijke vorm Juliana raakte in de loop van de Romeinse tijd steeds meer in gebruik als zelfstandige voornaam.

De naam verspreidde zich door heel Europa, mede dankzij het Romeinse Rijk en later de christelijke traditie. In het vroege christendom droegen meerdere heiligen en martelaressen de naam Juliana, wat bijdroeg aan de populariteit in West-Europa.

In Nederland is Juliana onlosmakelijk verbonden met koningin Juliana, die van 1948 tot 1980 regeerde en bekend stond om haar warme, volkse karakter. Die associatie geeft de naam in ons land een bijzonder koninklijk en tegelijk toegankelijk gevoel.

Juliana heeft iets statig dat toch niet afstandelijk voelt. Het is een naam die klinkt als een zomeravond in een paleistuin: warm, weelderig en vol verhaal.