Leonora

Leonora is een vorm van Eleonora, in het Engels Eleanor, een naam waarvan de herkomst niet helemaal eenduidig is. Eleanor wordt ook gezien als een vorm van Helena. Daarnaast wordt de naam wel uitgelegd via het Griekse eleos, wat "medelijden" of "mededogen" betekent, maar die afleiding is niet zeker. Ook een Provençaalse verklaring ("de andere") en een Arabische via al-nur ("het licht") worden genoemd; ook die zijn onzeker.

Een bekende draagster van de grondvorm is Eleonora van Aquitanië (twaalfde eeuw). Zij was koningin van Frankrijk en later van Engeland, en een van de rijkste vrouwen van Europa.

In de opera is Leonora een bekende naam. In Verdi's Il Trovatore is Leonora de jonge edelvrouw op wie zowel Manrico als graaf Di Luna verliefd is. In Beethovens Fidelio heet de heldin Leonore: zij vermomt zich als de jongen Fidelio.

Met haar vloeiende klanken heeft Leonora iets muzikaals, alsof ze altijd al een beetje muziek in zich droeg.