Lino

De naam Lino is de Italiaanse, Spaanse en Portugese vorm van Linus, in het Grieks Linos (Λίνος). Het Griekse woord linon betekent "vlas" of "linnen", en ook het Spaanse lino betekent vlas en linnen. Of de naam echt van dat woord komt, staat niet vast. Vlas was in de oudheid een waardevol gewas, waarvan fijn linnen werd geweven.

In de Griekse mythologie is Linos een uitzonderlijk begaafde muzikant, in sommige verhalen een zoon van de god Apollo. Ook was hij in sommige verhalen de leermeester van Herakles en Orpheus. Zijn naam werd ook verbonden aan een oud klaaglied, het zogenaamde linos-lied, dat al bij Homerus tijdens de druivenoogst wordt gezongen.

Linus is daarnaast een christelijke naam. In de tweede brief aan Timoteüs laat een Linus de groeten doen, en de kerk rekent Linus als tweede paus na Petrus. In het Italiaans, Spaans en Portugees heet hij Lino. In Nederland is Lino nog vrij zeldzaam: in 2025 kregen 23 jongens de naam.

Wat Lino zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van een zachte klank met een rijke culturele achtergrond. Het is een naam die moeiteloos klinkt in meerdere talen en die een gevoel van warmte en licht oproept, een beetje als een Italiaanse zomeravond.