Lucie

Lucie komt van het Latijnse woord lux, dat "licht" betekent. De naam is de Franse vorm van het Latijnse Lucia, de vrouwelijke variant van Lucius. Letterlijk vertaald draagt Lucie dus de prachtige betekenis van "de lichtende" of "de stralende". In de Romeinse tijd werd de naam soms gegeven aan kinderen die bij het eerste ochtendlicht geboren werden.

De naam is onlosmakelijk verbonden met de heilige Lucia van Syracuse, een jonge vrouw die rond 304 als martelares stierf tijdens de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus. Zij werd beschermheilige van het licht en van blinden, en haar feestdag op 13 december wordt nog altijd gevierd, vooral in Scandinavië met het bekende Luciafeest, waarbij meisjes met kaarskransen op hun hoofd een lichtprocessie lopen.

In Frankrijk is Lucie al eeuwenlang een geliefde naam, en vanuit de Franstalige wereld heeft ze ook in Nederland en België haar weg gevonden. De zachte uitspraak met de klemtoon op de laatste lettergreep geeft haar iets verfijnds en elegants.

Symbolisch staat Lucie voor licht in de duisternis, hoop en helderheid. Het is een naam die warmte uitstraalt zonder luid te zijn. In een tijd waarin korte, melodieuze namen geliefd zijn, past Lucie daar moeiteloos tussen, met de diepte van eeuwen geschiedenis in haar klank. Een naam die fluistert in plaats van roept, en juist daardoor onvergetelijk is.