Lucy

Lucy komt van het Latijnse woord lux, dat "licht" betekent. De naam is de Engelse verkorting van Lucia, een Romeinse meisjesnaam die al in de oudheid werd gebruikt. Letterlijk draagt Lucy dus de prachtige betekenis van "licht" of "de stralende" in zich.

De naam werd vooral bekend door de heilige Lucia van Syracuse, een jonge vrouw die rond het jaar 304 als martelares stierf voor haar christelijke geloof. Haar feestdag op 13 december valt midden in de donkerste periode van het jaar, en in Scandinavië wordt het Luciafeest nog altijd groots gevierd met kaarsen en lichtprocessies. De verbinding tussen Lucia en licht is daarmee niet alleen taalkundig, maar ook cultureel diep verankerd.

Vanuit Italië en Frankrijk verspreidde de naam zich door heel Europa. In Engeland werd Lucy al in de middeleeuwen populair na de Normandische verovering, toen veel Franse naamvormen hun weg vonden naar het Britse eiland. De naam heeft sindsdien eigenlijk nooit aan populariteit ingeboet.

Wat Lucy zo bijzonder maakt, is de combinatie van eenvoud en betekenisrijkdom. Het is een naam die in vrijwel elke taal moeiteloos begrepen wordt en overal ter wereld warm klinkt. De associatie met licht geeft de naam iets hoopvols en blijmoedigs, alsof je je kind een klein stukje zonneschijn meegeeft. Lucy voelt als een naam die zacht genoeg is voor een klein meisje en tegelijkertijd krachtig genoeg voor een volwassen vrouw die haar eigen weg gaat.