Mik

Mik is een korte, krachtige naam die zijn wortels heeft in het Hebreeuwse Michaël, wat letterlijk "wie is als God?" betekent. Het is een retorische vraag: niemand is als God. Die oorspronkelijke betekenis draagt een gevoel van bescheidenheid en ontzag in zich, al klinkt de naam Mik zelf juist heel luchtig en eigentijds.

De naam Michaël komt voor in zowel het Oude als het Nieuwe Testament. De bekendste verwijzing is de aartsengel Micha'el, die in het boek Daniël en in Openbaring wordt beschreven als een hemelse strijder en beschermer. Via die lange traditie zijn er in talloze talen varianten ontstaan: Michael, Michel, Mikael, Mikkel en dus ook het beknopte Mik.

In Scandinavië, en vooral in Denemarken, is Mik al langer in gebruik als zelfstandige verkorting van Mikkel of Mikael. Daardoor heeft de naam een licht Scandinavische bijklank, hoewel hij inmiddels ook in Nederland af en toe opduikt als eigenstandige voornaam.

Wat Mik zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van een rijke, eeuwenoude achtergrond met een ultrakort en modern klankbeeld. De naam is direct, ongecompliceerd en makkelijk uit te spreken in vrijwel elke taal. Er zit geen opsmuk aan, geen extra lettergrepen, alleen maar een heldere, frisse klank die meteen blijft hangen.