Mika

De naam Mika heeft diepe wortels in het Hebreeuws en wordt algemeen beschouwd als een verkorte vorm van Michaël (Mikha'el). De letterlijke betekenis is "wie is als God?", een retorische vraag die uitdrukt dat niemand zich met God kan meten. Het Hebreeuwse mi betekent "wie", ka staat voor "als" en El verwijst naar God. In het Oude Testament komt de naam Micha (Mikha) voor als zelfstandige naam, gedragen door onder meer de profeet Micha uit het gelijknamige bijbelboek.

In Scandinavië en Finland is Mika al decennialang een gangbare jongensnaam, eveneens terug te voeren op Michaël. Finland kent Mika zelfs als een van de populairste mannennamen van de twintigste eeuw. In Japan bestaat Mika als meisjesnaam met een geheel andere oorsprong: afhankelijk van de gebruikte kanji-tekens kan het "mooie geur" of "nieuwe maan" betekenen.

Die veelzijdigheid maakt Mika bijzonder. Het is een naam die moeiteloos grenzen oversteekt en in uiteenlopende culturen een eigen plek heeft gevonden. In Nederland wordt Mika zowel aan jongens als aan meisjes gegeven en heeft de naam een frisse, eigentijdse klank.

De kracht van Mika zit in die combinatie: een naam met eeuwenoude spirituele betekenis die tegelijkertijd licht en toegankelijk klinkt. Twee lettergrepen, helder en open, een naam die je met een glimlach uitspreekt.