Selina

De naam Selina heeft haar wortels in het Oudgrieks en is nauw verwant aan Selene (Σελήνη), de godin van de maan in de Griekse mythologie. Het Griekse woord selēnē betekent letterlijk "maan" of "maanlicht", en wordt ook wel verbonden met het begrip "hemelglans". Selene was in de mythologie de dochter van de Titanen Hyperion en Theia, en zus van zonnegod Helios en ochtendschemering Eos. Zij reed elke nacht met haar zilveren wagen langs de hemel.

De naam wordt ook wel in verband gebracht met het Keltische Celina, een vrouwelijke vorm van Ceallach, dat "strijdlustig" of "helder" zou betekenen. Deze verbinding is minder sterk onderbouwd, maar laat zien dat de naam vanuit meerdere tradities warmte en licht uitstraalt.

Selina verspreidde zich vooral via het Engels- en Franstalige gebied naar de rest van Europa. In de achttiende eeuw dook de naam op in Engelse literatuur, wat bijdroeg aan haar verfijnde, literaire uitstraling. In Nederland is Selina nooit massaal populair geweest, maar ze is al decennia gestaag aanwezig als een elegante keuze.

De symboliek van de maan maakt deze naam bijzonder rijk: maanlicht staat voor zachtheid, mysterie, intuïtie en een stille kracht die in het donker schijnt. Selina draagt die poëtische lading in zich, zonder zwaar of overdreven te voelen. Het is een naam die fluistert in plaats van roept, en juist daarin haar kracht vindt.