Serena

De naam Serena komt uit het Latijn. Het is de vrouwelijke vorm van serenus, dat "helder", "kalm" en "rustig" betekent. Het is dezelfde stam als ons woord sereen, en je voelt die betekenis meteen als je de naam hardop zegt.

In het oude Rome gebruikte men serenus zowel voor het weer als voor de gemoedsgesteldheid. Een caelum serenum was een heldere, wolkeloze hemel; bij mensen betekende het woord kalm, opgewekt of rustig. Die dubbele laag, van helderheid en innerlijke rust, draagt de naam nog steeds met zich mee.

Serena was al in de late oudheid een naam: zo heette de nicht en pleegdochter van keizer Theodosius, die trouwde met Stilicho. In de katholieke traditie wordt bovendien Sint Serena van Rome vereerd, die in de overlevering geldt als de vrouw van keizer Diocletianus.

In Nederland is Serena niet heel veelvoorkomend, maar juist daardoor voelt ze bijzonder zonder vreemd te klinken. Een naam als een heldere hemel op een stille ochtend.