Mirte

Mirte is ook het Nederlandse woord voor de mirtestruik, een groenblijvende, geurige heester van de kusten rond de Middellandse Zee. Het woord gaat via het Latijnse myrtus terug op het Griekse myrtos (μύρτος). De naam heeft zo een duidelijke band met de natuur.

In de Griekse oudheid was de mirte heilig voor Aphrodite, de godin van de liefde en schoonheid. Bij de Romeinen hoorde de plant bij Venus. Een oud verhaal vertelt dat Venus zich achter mirte verborg toen saters haar aan de kust bespiedden, terwijl ze haar natte haar droogde. Daarom baadden Romeinse vrouwen op haar feestdag onder groene mirte. De plant gold als zinnebeeld van liefde.

In de joodse traditie is de mirtestruik eveneens bekend. Het Hebreeuwse woord hadas verwijst naar dezelfde plant; takken ervan horen bij het Loofhuttenfeest. De naam Hadassa, de Hebreeuwse naam van Esther, betekent ook 'mirte'.

Mirte past bij de korte, zachte meisjesnamen met een natuurlijke klank. De naam voelt fris en ongecompliceerd, maar draagt tegelijk eeuwenoude symboliek met zich mee. Wie Mirte hoort, denkt aan warme zomers, groene bladeren en een vleugje mediterrane romantiek.