Paul

De naam Paul komt van het Latijnse Paulus (ook wel Paullus), wat letterlijk "klein" of "bescheiden" betekent. Het was oorspronkelijk een Romeins cognomen, een soort bijnaam binnen een familienaam, die verwees naar iemands gestalte of karakter. Ondanks die letterlijke bescheidenheid groeide de naam uit tot een van de meest gedragen namen in de westerse wereld.

Dat heeft alles te maken met de apostel Paulus van Tarsus, die in het Nieuwe Testament een centrale rol speelt. Hij werd geboren als Saul, een Joodse naam, maar nam na zijn bekering de Latijnse naam Paulus aan. Via zijn zendingreizen en brieven verspreidde hij het christendom door het Romeinse Rijk. Zijn brieven vormen een groot deel van het Nieuwe Testament en worden tot op de dag van vandaag gelezen en bestudeerd.

Door die krachtige religieuze associatie werd Paul al vroeg in de christelijke wereld een populaire naam. In Frankrijk, Duitsland, Engeland en Nederland bleef hij door de eeuwen heen geliefd. De naam kent varianten in vrijwel elke Europese taal: Paolo in het Italiaans, Pablo in het Spaans, Pavel in het Slavisch.

Wat Paul zo bijzonder maakt, is het contrast dat in de naam besloten ligt: de betekenis is klein en nederig, maar de geschiedenis die eraan kleeft is groots en invloedrijk. Het is een naam die kracht uitstraalt zonder dat hij hoeft te schreeuwen, en die met zijn ene lettergreep in het Nederlands direct en onvergetelijk klinkt.