Beau

De naam Beau komt rechtstreeks uit het Frans en betekent letterlijk "mooi" of "knap". Het woord beau (mannelijk) en belle (vrouwelijk) behoren tot de basiswoordenschat van het Frans en zijn al eeuwenlang in gebruik als compliment en als benaming voor schoonheid.

In het Frans werd beau van oudsher vooral als bijvoeglijk naamwoord gebruikt, maar in de Engelstalige wereld raakte het al in de achttiende en negentiende eeuw in zwang als voornaam, vooral voor jongens. In het zuiden van de Verenigde Staten was Beau een geliefde naam met een zekere zuidelijke charme, mede bekend door personages uit literatuur en film.

In Nederland heeft Beau de afgelopen twee decennia een enorme vlucht genomen. Wat de naam hier bijzonder maakt, is dat hij zowel aan jongens als aan meisjes wordt gegeven. Die unisekse kwaliteit past goed bij de Nederlandse voorkeur voor korte, krachtige namen die niet zwaar op de tong liggen.

De betekenis van Beau draagt een mooie, ongecompliceerde boodschap: het kind is prachtig, zonder omwegen of extra lagen. Geen verborgen symboliek, gewoon een directe uiting van bewondering.

Beau voelt als een naam die zonder opsmuk zegt wat hij bedoelt, en juist in die eenvoud schuilt zijn kracht.