Mirthe

De naam Mirthe komt van het Griekse woord myrtos, dat verwijst naar de mirtestruik, een groenblijvende plant met kleine, geurende witte bloemetjes. In de Griekse oudheid was de mirte heilig gewijd aan Aphrodite, de godin van de liefde en schoonheid. Kransen van mirtetakken werden gedragen door bruiden en bij feestelijke gelegenheden, als symbool van liefde, geluk en vruchtbaarheid.

Ook in de Romeinse traditie speelde de mirte een rol: de plant was verbonden met Venus, het Romeinse equivalent van Aphrodite. Mirte werd daarnaast in verschillende Mediterrane culturen gebruikt als geneeskrachtig kruid en als teken van eer en zuiverheid.

In Nederland is Mirthe een vrij moderne naam die vooral vanaf de jaren negentig populair werd. De spelling met -th- geeft de naam een iets zachtere, sierlijkere uitstraling. De naam wordt soms ook geschreven als Myrthe of Mirte, maar de kern blijft hetzelfde: een directe verwijzing naar de mirtestruik en alles waar die voor staat.

Wat Mirthe zo mooi maakt, is de combinatie van iets natuurlijks met iets mythisch. Het is een naam die doet denken aan warme zomers, witte bloesem en een eeuwenoude traditie van liefde, zonder dat het zwaar of beladen klinkt. Een naam als een bloemenkrans: licht, geurig en vol betekenis.