Miriam

De naam Miriam komt uit het Hebreeuws en is een van de oudste meisjesnamen die we kennen. In het oorspronkelijke Hebreeuws wordt de naam geschreven als Miryam (מִרְיָם). Over de precieze betekenis bestaan meerdere verklaringen, en dat maakt de naam juist zo rijk en gelaagd.

De meest genoemde betekenis is "bitterheid" of "de bittere", afgeleid van het Hebreeuwse woord mar (bitter). Dit wordt soms verbonden met het lijden van het Joodse volk in Egypte. Een andere veelgehoorde verklaring koppelt de naam aan mar (druppel) en yam (zee), wat "druppel van de zee" of kortweg "zee" zou betekenen. Daarnaast wordt Miriam ook wel verbonden met het Oud-Egyptische mry (geliefd), wat "geliefde" of zelfs "geliefde van Amon" zou betekenen, een verklaring die past bij het feit dat Miriam in Egypte opgroeide.

In de Bijbel is Miriam de oudere zus van Mozes en Aäron. Ze wordt in Exodus 15:20 een profetes genoemd en leidde de vrouwen in een jubelend danslied na de doortocht door de Rode Zee. Dat maakt haar een van de eerste vrouwelijke leiders in de bijbelse geschiedenis.

Miriam geldt als de oorspronkelijke vorm van de naam Maria, die via het Griekse Mariam en het Latijnse Maria wereldwijd verspreid raakte. De naam is daarmee de stammoeder van tientallen varianten, van Marie en Mary tot Maryam en Mara. In Nederland klinkt Miriam vertrouwd en warm, met een vanzelfsprekende elegantie die nooit schreeuwt maar altijd opvalt. Het is een naam die kracht en zachtheid moeiteloos samenbrengt.