Mirjam

Mirjam is een prachtige, eeuwenoude naam met Hebreeuwse wortels. De oorspronkelijke vorm is Miryam (מִרְיָם), en over de precieze betekenis bestaan meerdere verklaringen die al eeuwenlang naast elkaar leven. De meest bekende interpretatie leidt de naam af van de Hebreeuwse elementen mar (bitter) en yam (zee), wat "zee van bitterheid" of simpelweg "bitterheid" zou betekenen. Anderen verbinden de naam met het Hebreeuwse woord meri, dat "opstandigheid" of "weerspannigheid" betekent, wat mooi aansluit bij het karakter van de bijbelse Mirjam.

Er is ook een warmere, zachtere lezing: sommige taalkundigen brengen de naam in verband met het Egyptische mry, dat "geliefd" of "wenskind" betekent. Gezien de Egyptische context van het bijbelverhaal is dat zeker niet ondenkbaar.

In de Bijbel is Mirjam de oudere zus van Mozes en Aäron. In Exodus 15:20 wordt zij als profetes beschreven die na de doortocht door de Rode Zee met een tamboerijn danst en zingt. Ze is daarmee een van de eerste vrouwelijke leiders in de Hebreeuwse traditie, een vrouw met lef, stem en overtuiging.

De naam Mirjam is ook de oorspronkelijke vorm waaruit later de naam Maria is ontstaan, via het Griekse Mariam. Daarmee staat Mirjam aan de basis van een van de meest verspreide namen ter wereld.

In Nederland heeft Mirjam een vertrouwde, warme klank die je onmiddellijk herkent. Het is een naam die kracht en zachtheid tegelijk uitstraalt, gedragen door het verhaal van een vrouw die haar stem verhief toen het ertoe deed.