Marit

De naam Marit komt oorspronkelijk uit Scandinavië en is daar ontstaan als een korte, krachtige vorm van Margaretha. Die naam gaat terug op het Griekse margarites, wat "parel" betekent. In de Noorse en Zweedse traditie werd Margaretha via tussenstappen als Margit en Marit verkort tot een zelfstandige naam die op eigen benen staat.

De verspreiding van Margaretha en al haar varianten is grotendeels te danken aan de verering van de heilige Margaretha van Antiochië, een vroegchristelijke martelares die tot de veertien noodhelpers behoorde. Haar populariteit zorgde ervoor dat de naam in heel Europa in allerlei vormen opdook, van Marguerite in Frankrijk tot Marit in Scandinavië.

Soms wordt Marit ook in verband gebracht met Maria, aangezien de klankverwantschap dicht bij elkaar ligt. In dat geval worden betekenissen als "ster van de zee" of "de geliefde" genoemd, al is de etymologische lijn via Margaretha het meest gangbaar en onderbouwd.

In Nederland werd Marit vooral vanaf de jaren tachtig populair. De naam voelt fris en ongecompliceerd aan, met een heldere klank die in veel talen makkelijk uit te spreken is. Marit heeft iets stevigs en tegelijk iets verfijnds, precies zoals een parel: klein, maar met een stille glans die je niet snel vergeet.